Ik zet mijn nagels erin tot het gelukt is

‘Van platenspelers naar huishoudelijke ondersteuning’

Een balletje kan raar rollen. Als je jaren geleden aan Sylvia Spierings had gevraagd of ze ooit een zorgorganisatie zou runnen, had ze waarschijnlijk nee gezegd. Sales was haar ding, als accountmanager zat ze bij grote retailers aan tafel. En toch… is ze nu directeur van Zintri Huishoudelijke Ondersteuning. Elke dag gaan tientallen zorgmedewerkers in de regio op pad om cliënten te ondersteunen in de huishouding.

Sylvia: “Directeur? Dat ben ik strikt genomen wel. Maar op mijn visitekaartje heb ik geen functietitel staan. Dat vind ik gewoon niet zo belangrijk. We doen het werk met z’n allen, dat staat voorop. Ik ben geen typische baas denk ik.” En dat blijkt meteen als je binnenkomt bij het kantoor van Zintri aan de Bredaseweg in Tilburg. De sfeer is ontspannen, Sylvia zit aan het kantooreiland te werken, samen met haar collega’s. En passant lost ze een parkeerprobleem van één van de huishoudelijke medewerkers op. En neemt ze rustig de tijd om te vertellen hoe ze van buitendienst accountmanager van consumentenelektronica switchte naar Zintri Huishoudelijke Ondersteuning. En om openhartig te delen dat het ondernemerschap soms zwaar is. Maar ook oh zo leuk!

Samen leven, samen werken?

Sylvia: “Ik dacht dat sales echt mijn ding was, ik voelde me als een vis in het water als ik bij grote winkelketens aan tafel zat. Ik wist altijd een gunfactor te creëren, waardoor klanten graag met ons zaken bleven doen. En toch kriebelde het, de uitdaging was eerlijk gezegd een beetje weg. Mijn partner Menno heeft een uitzendbureau en één van zijn klanten is Zintri Zorggroep, die zorg biedt aan onder andere mensen met een stoornis in het autismespectrum. Voor de tak huishoudelijke zorg zochten ze ondersteuning. Menno wees me daarop, hij regelde aan de achterkant al veel voor Zintri. Ik had even mijn bedenkingen, ik had geen kaas gegeten van deze tak van sport. En tegelijkertijd wist ik inmiddels dat ik goed ben in sales, maar zeker ook leidinggevende kwaliteiten heb. Dat kwam naar boven in een test die ik had gedaan. Menno en ik hebben serieus nagedacht of het goed zou zijn als we ook veel samen zouden werken. Want dat is best spannend natuurlijk. Kunnen wij dat? Wij dachten dat het antwoord ja zou zijn en dat is gelukkig ook wel gebleken.“

Blind instappen

“Voor we de organisatie overnamen, heb ik een paar maanden werkzaamheden uitgevoerd voor Zintri. Er was nog niet veel structuur, behalve in de zorg natuurlijk, ik kreeg een Word-bestand en ben meteen een Excelsheet gaan bouwen voor de planning. Gelukkig kon ik eindeloos putten uit de kennis van de directrice van Zintri. Na een paar maanden kwam de vraag of ik de huishoudelijke tak over wilde nemen. Daar hebben we even over nagedacht om de vraag vervolgens met ja te beantwoorden. Ik vond het een spannende stap, alles was nieuw voor me. Als je het zo bekijkt, ben ik er redelijk blind ingestapt. Maar als ik mijn nagels ergens inzet, laat ik ook niet zomaar los. Zeker de eerste tijd kostte dat veel energie. Ik moest elke mail bij wijze van spreken helemaal ontleden. En ik heb ook weleens gedacht ‘waar ben ik aan begonnen?’. Gelukkig heb ik de back-up van de vorige eigenaar en van Menno. Dat heb je ook wel nodig als je een compleet nieuwe wereld instapt.”

Alles hetzelfde?

Er is één leidraad die Sylvia steevast volgt: behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden. Dat geldt voor de medewerkers, maar ook voor de cliënten. “Ik ben van het begin af aan een luisterend oor geweest. Bij een overname ontstaat er natuurlijk altijd onrust. Bij medewerkers en bij de mensen die huishoudelijke ondersteuning krijgen. Op allerlei vlakken. Hou ik mijn contract, blijf ik hetzelfde verdienen, mag ik op dezelfde manier bij mijn eigen klanten blijven werken? En de cliënten wilden natuurlijk ook weten of ze hun vaste hulp zouden houden, of hetzelfde werk gedaan mocht worden. Gelukkig hebben we door goed te luisteren vragen kunnen beantwoorden en twijfels kunnen wegnemen. We vinden het gewoon heel belangrijk dat klanten en medewerkers tevreden zijn.”

Basis leggen

Toen Sylvia in 2019 de leiding nam, had ze meteen een flink aantal fikse uitdagingen op haar bord liggen. Zintri Huishoudelijke Ondersteuning moest opnieuw door de certificatiemolen, er kwamen aanbestedingsrondes aan en een ketenorganisatie klopte aan omdat zij een deel van hun ondersteuningswerk bij Zintri onder wilde brengen. Daarnaast moest de planning efficiënter en makkelijker voor iedereen ingeregeld worden en wilde Sylvia een goed en warmcontact met de gemeenten opbouwen. “Die basis leggen is heel belangrijk. Ik wist dat het druk zou worden, als je een onderneming opstart, moet je veel tijd en energie investeren. Ik zeg niet dat het altijd makkelijk is, twee ondernemers, een gezin met jonge kinderen. De goede balans vinden is een uitdaging. In het begin werkte ik alle avonden, maar nu de basis steviger is, durf ik meer uit handen te geven. We hebben een structuur gevonden, op het werk en thuis, waardoor er iets meer rust is nu. Ik begin steeds meer de helicopterview te krijgen, al schat ik ook in dat het altijd hollen en stilstaan zal zijn.”

Nee durven zeggen

Waar Sylvia over vijf jaar staat? Lachend: “Dat weet ik nog niet. Het is te vroeg om daar uitspraken over te doen. Ik wil eerst de basis heel goed leggen, alles moet op orde zijn voordat we na gaan denken over het bieden van andere soorten zorg, zoals verzorgend en verpleegkundig werk. We krijgen de aanvragen wel, maar als ondernemer moet je ook weten wanneer je nee moet zeggen. Ik weet wel dat Menno en ik niet terugdeinzen voor een uitdaging en keihard werken om dingen waar te maken. Menno heeft vroeger voor Van Boekel accountants en adviseurs gewerkt en op een gegeven moment ook de stap naar een eigen bedrijf durven zetten. De banden met Van Boekel en zijn voormalige collega’s zijn nog steeds heel goed, we hebben het volste vertrouwen in het kantoor. We besteden werk aan hen uit en die samenwerking is heel prettig. Omdat Menno er vandaan komt, weet hij heel goed wat ze kunnen. En Van Boekel is net als wij graag lokaal aanwezig, daar vinden we elkaar in. Hoe dan ook, we zien de toekomst met vertrouwen tegemoet!”