Van werknemer naar werkgever

Durf jij je wensen hardop uit te spreken? Gewoon te zeggen waar je van droomt? Ook al lijkt het vergezocht en moeilijk haalbaar? De 30-jarige Charlotte Vahlkamp durfde het wél. En weet je wat? Haar wens werd werkelijkheid. Samen met haar partner Alex van de Brug (31) runt ze sinds mei dit jaar Déli Café Francais aan de Varkensmarkt in Amersfoort.

Charlotte: “Ik werkte al een jaar of vijf bij deze croissanterie, met heel veel plezier. Mijn werkgevers Monique en Oscar bouwden de goedlopende zaak in vijfentwintig jaar uit tot een begrip in de omgeving. Ik denk dat er geen Amersfoorter is die hier nog nooit een kop koffie of een broodje heeft gehaald. Stiekem droomde ik er altijd al van om voor mezelf te beginnen, maar ik dacht tegelijkertijd ook dat dat er nooit van zou komen. Hoe dan ook, ik was op een leeftijd dat ik serieuzer na ging denken over de toekomst. Je wilt toch verder kijken, aan kinderen denken, een ‘grote mensen’-baan nemen of zo. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven.”

Eerst zien…

Alex vult haar aan: “Twee jaar geleden tijdens onze eerste date zei Charlotte al tegen mij dat ze de zaak van haar baas zou willen overnemen. Dat dat haar grootste droom was. Wat ik toen dacht? Eerlijk gezegd: eerst zien, dan geloven! Ik werkte zelf als manager in de retail, met heel veel passie en plezier. Samen met mijn team was ik druk bezig een focuswinkel van een grote keten in het Utrechtse Hoog Catherijne naar een hoger niveau te tillen. En dat lukte prima al zeg ik het zelf. We wonnen zelfs prijzen. Echt, je kon me wakker maken voor mijn werk, ik vond het superleuk. Het stond niet direct op mijn wensenlijst om voor mezelf te beginnen.”

Wens uitgesproken

Maar van het een kwam het ander. Alex ging natuurlijk weleens een bakje koffie drinken bij Charlotte op het werk. Hij leerde Oscar en Monique beter kennen en hielp zo nu en dan als het nodig was. Met zijn achtergrond in de horeca stak hij de handen uit de mouwen, gewoon wat hand en spandiensten, en praatte met Oscar over zakelijke dingen. Charlotte was op haar beurt aan het vooruitdenken: “Ik sprak daar over met Monique, ik gaf aan dat ik verder aan het denken was over mijn carrière…maar ook dat ik de wens had om voor mezelf te beginnen. En zo is het balletje langzaam gaan rollen. Monique en Oscar zijn 57, zij hadden onze leeftijd toen zij de zaak oprichtten en waren er klaar voor om het door te geven aan de jeugd.”

Trechter

Het jonge ondernemersstel kwam, zoals ze het zelf zo mooi noemen, in een soort van positieve trechter terecht. Vanuit de brede algemene gesprekken over de zaak met Oscar en Monique, zetten ze steeds een stap vooruit. Een dik half jaar praten, denken, overwegen en overleggen volgde. Alex: “Je neemt deze stap niet zomaar, dat moet je heel bewust en serieus doen. Je weet dat je er, zeker in het begin, alles voor moet laten en er vol voor moet gaan. Voor mij betekende het ook dat ik mijn baan op moest zeggen. Dat vond ik moeilijk, mijn werkgever was er ook niet blij mee, maar ik ben heel weloverwogen gestopt.” Charlotte: “De zaak is mijn droom, maar je moet het toch samen doen. Ik neem mijn petje af voor Alex, hij werkt superhard, we draaien nu 70-80 uur in de week. Hij doet alle administratie en je moet de fysieke kant ook niet onderschatten. We lopen tienduizenden stappen op een dag en sjouwen wat af.” Alex: “En dat is niet erg, we zorgen gewoon goed voor onszelf, zolang we goed slapen en eten is er niets aan de hand.”

Achter de broek

Charlotte: “Wij zijn nog jong en hadden de financiële middelen niet om het bedrijf te kopen. Monique en Oscar hebben ons een kans gegund en we zijn een soort pachtconstructie aangegaan, een soort franchise eigenlijk. Zij hebben ons de kans aangereikt om onze droom te verwezenlijken. En daar zijn we heel dankbaar voor. Ergens vinden we het ook moeilijk om te geloven hoor, zonder hen was het ons niet gelukt en dat waarderen we enorm. We vertrouwen elkaar volledig. Logisch dus dat we ook hun accountant hebben overgenomen. Monique en Oscar waren al 25 jaar klant bij Van Boekel accountants en adviseurs en wij hadden ook meteen een goed gevoel bij het kantoor.” Alex: “Het klinkt misschien overdreven, maar de mensen daar voelen bijna als familie. Ze zijn heel betrokken en denken echt mee. Ze zeggen het als we zelf iets kunnen uitvoeren, zodat wij kosten kunnen besparen en ze zitten ons achter de broek aan als het nodig is. De betrokkenheid is enorm. Van een WhatsAppje met ‘hoe gaat het?’ tot een presentje bij de opening. En het is fijn dat ze onze zaak al zo goed kennen, wij hebben dus geen enkele reden om op zoek te gaan naar een andere accountant.”

Zelf schoonmaken

Charlotte en Alex zijn allebei harde werkers. Maar voor haar was het even schakelen om van collega naar baas te veranderen. Voor hem gold dat hij het respect van het hele team wilde verdienen. En dat pakten ze succesvol aan. Charlotte: “Ik stuurde het team al min of meer aan toen ik zelf in dienst was, dus wat dat betreft is er niet veel veranderd. Ik ben nog steeds een soort van vertrouwenspersoon. We hebben zo’n tof team om ons heen, daar ben ik zo blij mee. Gelukkig hebben we geen last van personeelstekort, maar we doen er ook alles aan om dat zo te houden. Als je goed voor je mensen zorgt en ze goed beloont, dan willen ze graag werken. Het scheelt ook wel dat wij daghoreca zijn denk ik.” Alex: “We zijn echt een team inderdaad. Ik heb natuurlijk ook al de nodige ervaring in het aansturen van jongeren en ik werk zelf ook gewoon mee natuurlijk. Laatst vroeg een klant verbaasd aan mij: ‘ben jij de baas? En je staat zelf het toilet schoon te maken?’ Inderdaad, natuurlijk doe ik dat. Goed voorbeeld doet goed volgen tenslotte.”

Authentiek en modern

De eerste maanden zitten erop. Charlotte en Alex openden toen de terrasjes weer naar buiten mochten. Charlotte: “Ik heb heel wat drukke zomers gedraaid toen Oscar en Monique nog aan het roer stonden, maar deze zomer is drukker dan ooit. Heel fijn! Langzaam maar zeker gaan we ervoor zorgen dat het werk makkelijker wordt, met een nieuw kassasysteem bijvoorbeeld. We willen moderniseren en tegelijkertijd het authentieke bewaren. We koesteren dat wat onze voorgangers hebben opgebouwd en we willen het evenaren en verbeteren. Dit is een droom die uit is gekomen en hopelijk kunnen wij over een groot aantal jaren terugkijken op een succes.”