Via telex, carbonpapier en fax naar automatisering

‘Veertig jaar klant en altijd supertevreden geweest!’

Ria Roffel kwam min of meer toevallig bij Van Boekel terecht. We hebben het over het jaar 1982. Franck kwam met zijn vader op werkbezoek. Ria: “De oude meneer van Boekel was toen al op leeftijd in mijn ogen. Wij waren in de dertig, hij in de zestig. Mijn man en ik waren net een hotel begonnen en via familie hoorden we dat ze tevreden waren over het kantoor. Een afspraak was zo gemaakt. En nu zijn we 40 jaar verder!”

Golden Tulip Hotel L’Escaut ligt in het Zeeuwse Terneuzen, midden in het centrum, uitkijkend over de Schelde. Een al even chique aandoende als logische naam: L’Escaut is de Franse benaming van de 350 kilometer lange rivier die van Frankrijk via België en Nederland naar de Noordzee stroomt. Van Boekel senior had een partner met veel klanten in Zeeland, niet raar dus dat de Brabanders en Zeeuwen elkaar troffen. Ria en haar inmiddels overleden man Siete namen het hotel over van zijn ouders, het jonge paar had nog verkering. Ria: “Ik vond het werk toen heel leuk en ik vind het nu nog steeds leuk. Ik ben inmiddels 70, maar nog steeds actief in het bedrijf. Mijn dochters Anne-Marie en Anne-Sophie hebben nu de leiding, maar ik kan het nog niet laten om op de achtergrond bezig te blijven. Wat moet ik anders? De hele dag naar langsvarende bootjes op de Schelde kijken? De hele dag naar de golfbaan? Mij niet gezien!”

Typisten en ponsen

Coen Verharen (teamleider Accountancy bij Van Boekel Accountants en adviseurs) lacht als hij Ria dat hoort zeggen. Hij weet als geen ander dat Ria daar het type niet voor is. Ze hebben al een historie van 36 jaar samen. Coen: “Toen codeerde Ria alles nog, dat was een serieus geschrijf hoor.” Ria’s ogen beginnen te glinsteren: “Haha, dat was het inderdaad. En dan bracht ik het naar de typiste die het inponste. Wat dat betreft is er zoveel veranderd. Maar een aantal dingen blijft altijd hetzelfde. Van Boekel senior stond altijd voor ons klaar, hij was er echt altijd. En dat geldt zeker ook voor Franck, hij heeft in mijn ogen het kantoor groot gemaakt. Franck zat overal bovenop en de jaarrekeningen waren zelfs in januari al klaar! Hij was persoonlijk betrokken en ik heb hele goede herinneringen aan hem. Nooit was er iets niet in orde. Als je samenwerkt met iemand is dat de basis. En Coen is niet anders. Dat zit in iemands karakter. Weet je nog Coen? Toen de fax een nieuwigheid was?” Coen lacht: “Zeker! Als de dag van gisteren. Ik weet niet meer wie er nu naar wie faxte, maar vijf minuten later hingen we met elkaar aan de telefoon om te vragen of het gelukt was. Dat persoonlijke contact, daarvoor doe ik dit werk ook. Ik durf gerust te zeggen dat onze baan voor dertig procent uit getalletjes bestaat en voor zeventig uit het contact met onze klanten.”

Eigengereid

Dat Ria en Coen elkaar scherp houden, blijkt uit alles. De snelle opmerkingen vliegen over en weer, het duo spart over het net nieuw geïntegreerde automatiseringssysteem en Coen probeert Ria nog een keer te overtuigen van het nut van twee beeldschermen. Of ze dat aanneemt is nog maar de vraag. Want Ria is, zoals vele ondernemers met haar, zo af en toe ook eigengereid: “Twee schermen, ik weet het niet hoor. Ik print eerlijk gezegd ook best nog veel uit. Vind ik toch prettiger. Ik heb me het systeem eigen gemaakt waarbij alles aan elkaar gekoppeld is, van de receptie tot de horeca. Dat is al heel wat denk ik. Ik kan dagen praten over de cijfertjes en de systemen. Als we alles onder de knie krijgen, en dat gaat lukken, is het voor tachtig procent geautomatiseerd. Neemt niet weg dat het mensenwerk blijft natuurlijk. Ik vond het vroeger al leuk om de administratie te doen, en met alle veranderingen en uitdagingen doe ik het tot op de dag van vandaag nog steeds graag.”

Werk en privé

Zijn er dan nooit onenigheden geweest in die veertig jaar klantschap? Natuurlijk wel. Er kan altijd wat misgaan, maar het zijn nooit grote onoplosbare zaken. Ria heeft echt nooit overwogen om over te stappen naar een ander kantoor. “We zijn altijd supertevreden geweest. Dat komt ook door Coen, hij werkt heel adequaat en reageert altijd snel. We kennen elkaar inmiddels meer dan dertig jaar, dat moet je niet uitvlakken.” Coen: “Als Ria mij op zaterdag belt, neem ik op. Als ze op zondag mailt, reageer ik ook. Ik ben een echt ochtendmens, ik vind het fijn om vroeg op de dag bijvoorbeeld al wat mails te versturen. Bij Ria krijg ik vaak meteen de leesbevestiging, leuk om te zien dat zij dan ook aan het werk is. Werk en privé loopt bij mij echt door elkaar. Maar dat werkt prima voor mij. En voor Ria ook gelukkig!”

Stoppen of niet?

Of die twee nog lang samen zullen werken? Dat is natuurlijk altijd de vraag. Ria: “Ik werk natuurlijk minder als ik gedaan heb, maar ik ben nog steeds druk met de zaak. Hotellerie is ook zo leuk! Er is altijd leven in de brouwerij en ik hoop dat na Corona ook het internationale verkeer weer een beetje op gang mag komen. Nee, als ik mijn leven opnieuw mocht leiden, zou ik het weer precies zo doen. Alhoewel, ik denk dat ik dan wel een hotelopleiding zou gaan doen. Maar goed, ook zonder hebben we het prima gered! Langzaamaan draag ik het stokje steeds verder over aan mijn dochters. Zij zijn heel capabel, dus ik maak me geen zorgen over de voortgang.”